18-06-08

hey folks!!

Nog eens een kribbeltje van mij. Ondertussen wonen we hier nu toch al dikke twee weekjes en heb me nog nooit zo goed gevoeld, hiermee bedoel ik, ik heb een thuis en dat ik in het vorige hujis hoegenaamd niet. Altijd was ik ongelukkig, boos, depri en nu voel ik me goed.
Dus wat moeten we nog meer, nee dat zeg ik maar niet, dat is een lijst waar geen eind aan komt haha.
Nee echt ik voel me goed, de kids zijn hier gelukkig, met het weinige dat ze hebben en daar ben ik fier op. Elk hun eigen kamertje, Luka die voortreffelijk slaapt, eindelijk ( mss dankzij de melatonine dat ze krijgt) maar ook omdat ze alleen slaapt. Ze stoort niemand meer als ze wakker wordt, je hoort het minder. Kyra is over het dolle heen met haar prinsessenkamer. Alles roze drie verschillende tinten, een bed met prinsessenhemel en als je binnenkomt, wordt je ontvangen als een prinses. Kris en ik, onze slaapkamer, is zwart behangen met tatto tekens in en rood satijn geschilderd, iedereen die ons gek verklaarde voor we begonnen, zeggen nu, wauw dat is machtig. Dus zijn we in ons opzet geslaagd. We moeten wel zeggen we zijn moe en doen de rest allemaal op veel lager tempo hoor. Op tijd rusten is ook een noodzaak.

Nu deze avond op gesprek in Hakendover, de instelling waar Luka verblijfd. Om te bespreken hoe het nu verder moet. Luka evolueert zeer goed, blij om horen en hoort eigenlijk niet meer in haar groepje thuis. Ze kan haar zelf niet zijn, omdat het allemaal zorgekindjes zijn en Luka steekt met kop en schouder erboven uit. Sinds ze naar school gaat, merken ze het daar ook en gaan we nu kijken welke oplossingen er zijn.
Misschien naar een andere instelling, maar zoals julie van toen weten, de wachtlijsten kunnen lang zijn, dus moet we op tijd er in vliegen. En hoe graag ik Hakendover ook had, ik kijk naar het welzijn van men dochtertje en verbetering is altijd beter.

Met Kris gaat het ook elke dag beter, hij zit goed op schema, met revalidatie en heeft gelukkig niks over gehouden aan zijn val, toen we aan het verhuizen waren. Wat waren we geschrokken en hielden allemaal onze adem even in. Maar eind goed al goed.

Ons Kyra vind het spijtig dat de oudste derde kleuters naar het eerste gaan. Ja ze is geliefd op school en heeft veel vriendjes en vriendinnetjes en omdat ze zelf in het derde kleuterklas zit, moet ze die nu allemaal gaan missen. Er zijn al een paar traantjes voor gevloeid. Vanaf semptember is ze zelf de oudste derde kleuter, jaja ze worden groot onze meiden. Schrik er elke dag van. Maar geeft me zo een goed gevoel, dat ik toch weet dat ik het goed doe.
Overlaatst kwam ze thuis van school en waren ze de hele dag bezig geweest in de klas, over de oudste derde kleuters. Al een beetje afscheid nemen e.d. n al vele kindjes die wiebeltandjes hebben of er al verloren hebben.
Ze kwam wenend van schoo dus en zei ik wil ook wiebeltandjes. Waarom vroeg ik, dan mag ik ook al naar het eerste leerjaar, haha de kapoen. Ze wil veel te rap zijn.

IMG_1445
IMG_1443

09:45 Gepost door EEN VROLIJK VUURSPUWEND DRAAKJE in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: folks, school, wiebeltandjes, hakendover, melatonine, slapen, behangen, schilderen, kleuters, kyra, luka, verhuizen |  Facebook |

Commentaren

Schitterend nieuws! Je klinkt echt een stuk blijer dan de afgelopen tijd! Ben heel blij dat je je beter voelt nu in je nieuwe thuis en de kids ook...heerlijk!
Goed nieuws van Luka ook...altijd fijn om te lezen! (en denk dat je er goed aan doet te bekijken waar ze nóg beter tot haar recht zal kunnen komen hoor..dat is wat goede ouders voor hun kinderen doen hè!)
Die oudste van jullie, dat is een bijdehandje, die komt er wel ( mooie lange haartjes nu hè! :-))) ) En ook fijn dat het met Kris langzaam maar zeker weer beter gaat!
Ja ja...een optimistisch postje eindelijk eens...ben echt blij voor jullie dat dat eens kon! :-)))
Lieve groetjesssssssssss!

Gepost door: mizzD | 18-06-08

hoi maatje, Blij je weer onder de bloggers te kunnen lezen. Ben zeer blij dat het weer de goeie kant op gaat. Mag ook wel al eens zeker he.
Dat ook de kinderen het goed stellen moet voor jou en Kris ook een hele steun betekenen in het gevecht dat er nog zal moeten gevoerd worden.

Zoals ik al zo regelmatig al eens verwoordde ; doe wel en zie niet om : wat voorbij is voorbij, mag niet vergeten worden maar moet verwerkt worden. Samen aan hetzelfde zeel en jullie komen er zeker uit....

Hier duim ik alvast.

Gepost door: Luc van het Moerhofke | 18-06-08

ik denk dat wij hier allemaal onze adem inhielden telkens er een stukje van jou verscheen: "wat moet hen nu toch weer allemaal overkomen?"
Blij te lezen dat het wat zonniger wordt ten huize van... Doe dat goed verder!

Gepost door: papa van Tom | 25-06-08

De commentaren zijn gesloten.